Μέθοδος Προφιτερόλ

Σχεδόν καθημερινά φέρνω στο μυαλό μου τον αξεπέραστο Γιώργο Κωνσταντίνου στη σκηνή του «Προφιτερόλ» από την ταινία «Χτυποκάρδια στο Θρανίο» του 1963.

«Όχι, δε θέλω να το μάθω, θέλω να το φάω!»

Άργησα πολύ να συνειδητοποιήσω πόσο πολύ με εκφράζει αυτή η απλή, αστεία φράση.

Πάντα ήθελα να βυθίζομαι στις εμπειρίες της ζωής, να τις γεύομαι ολοκληρωτικά και να τις μεταβολίζω, χτίζοντας το προσωπικό μου σύμπαν. Η θεωρία, η εξήγηση και η ανάλυση είναι μόνο η αρχή.

Να μην παρεξηγηθώ, η θεωρία, η μελέτη και η ανάλυση είναι βασικά συστατικά της μάθησης. Είναι επίσης, για εμένα , μια πολύ ευχάριστη διαδικασία.

Ωστόσο αυτό που μένει είναι η γλύκα της εμπειρίας, της ουσιαστικής επαφής με αυτό που μαθαίνεις και βέβαια, το κερασάκι στο… προφιτερόλ, είναι το να το ζήσεις, να το γευτείς και να γίνει κομμάτι σου.

Για εμένα είναι αδύνατο να διδάξεις κάτι αν πρώτα δεν το έχεις κατακτήσει ο ίδιος. Και για να κατακτήσεις κάτι πρέπει να το κάνεις μέρος του συστήματός σου. Να το ποθήσεις, να το δεις από όλες τις πλευρές. Να το ζητήσεις και να βρεις τρόπο να το αποκτήσεις.

Για να μιλήσω με όρους ζαχαροπλαστικής, είναι πολύ ωραία διαδικασία να μάθεις τη συνταγή, γιατί όχι να την τροποποιήσεις, να βάλεις το δικό σου μυστικό συστατικό, να δημιουργήσεις το γλυκό και να το παρουσιάσεις όμορφα.

Όμως για εμένα αυτή η διαδικασία ολοκληρώνεται μόνο με τη χαρά της απόλαυσης. Όταν ο κόπος σου, η έμπνευσή σου, το μυστικό σου συστατικό ενωθούν και μπορέσεις να δοκιμάσεις το αποτέλεσμα. Να δεις πώς όλα αυτά μετουσιώθηκαν και δημιούργησαν ένα μοναδικό γλυκό.

Έτσι διδάσκω, λοιπόν. Με τη μέθοδο «Προφιτερόλ». Δεν εξηγώ, προσφέρω τον κόπο, την εμπειρία και την πείνα μου για γνώση μετουσιωμένα σε ένα προφιτερόλ που «δε θα θέλουν να το μάθουν, θα θέλουν να το φάνε!»